Een gesprek van vijfenzeventig minuten, lopend over de Bussummerheide in het Gooi. Geen spreekkamer, geen tafel tussen ons in, geen klok aan de muur.
Je loopt naast me. Je praat als er iets te zeggen is, en je zwijgt als dat beter werkt. Voor wie nog niet weet waar hij naartoe wil. Voor wie beter denkt in beweging dan op een stoel. En voor wie de hele dag al binnen zit.
Liever eerst even kennismaken? Dat kan ook, twintig tot dertig minuten via video of telefoon, kosteloos.
In een spreekkamer zit van alles in de weg wat niets met jouw vraag te maken heeft. Vier muren, een klok, een tafel, en iemand die je recht aankijkt op het moment dat je iets probeert te zeggen wat je nog nooit hardop hebt gezegd.
Buiten valt dat allemaal weg. Je loopt naast elkaar, en dat scheelt meer dan je zou denken. Oogcontact wordt een keuze in plaats van de stand van zaken. Een stilte is geen ongemak maar gewoon een stuk weg. Je kunt een zin half afmaken en er tweehonderd meter verderop op terugkomen, en niemand die dat gek vindt.
Ik ga niet beweren dat wandelen je brein herprogrammeert of dat de natuur iets bij je heelt. Wat er wel gebeurt: buiten is er minder dat je aandacht wegtrekt dan binnen. Bij de meeste mensen wordt het hoofd daar rustiger van. En juist dan komt er iets los.
Er is nog iets, en dat is praktischer. Een wandeling heeft een begin en een eind die niet door een klok worden bepaald maar door de route. Je weet van tevoren dat je over vijfenzeventig minuten weer bij je auto staat. Dat geeft een gesprek een vorm waar je verder niets voor hoeft te doen.
Geen vast programma, want dan leg ik een route over jouw vraag heen. Wel een herkenbaar verloop. Zo gaat het meestal.
We lopen meteen. Geen inleiding, geen kop koffie eerst, geen formulier. De eerste vraag is simpel: waar wil je het over hebben?
De eerste tien minuten praat bijna iedereen over de randen van zijn vraag. Dat is prima. Lopend kom je er toch wel.
Ergens halverwege stel ik een vraag waar je niet meteen antwoord op hebt. Dan lopen we een paar honderd meter zonder iets te zeggen. De eerste keer ongemakkelijk, en het nuttigste deel van de wandeling.
Inmiddels lopen we ongemerkt terug, en verandert het gesprek mee. Niet meer wat er is, maar wat je ermee gaat doen.
We eindigen met een ding dat concreet genoeg is om op te schrijven. Geen lijst van zeven voornemens.
Dit is hoe het meestal loopt, niet hoe het moet. Heeft jouw vraag na twintig minuten al een antwoord nodig, dan gaan we daarheen. En valt er op minuut zeventig net iets belangrijks, dan kappen we dat niet af omdat de tijd erop zit; een paar minuten uitlopen kan.
Vier tot vijf kilometer in rustig tempo. Je hoeft er niet voor te trainen en je komt niet bezweet thuis.
Voor het grootste deel precies wat we binnen ook zouden doen: onderzoeken wat er speelt onder een vraag, en wat er tussen jou en de uitvoering in staat. Vier dingen kunnen alleen buiten.
STILTE-STUKKEN
Delen van de route waar we niet praten. Binnen is een stilte van twee minuten bijna niet te doen; lopend merk je hem nauwelijks op. Ondertussen zakt een vraag door naar een laag waar je met praten niet komt.
GENOEG TE DOEN
Lopend denk je anders dan in een praktijkruimte. Je let op het pad, je luistert, je praat, je loopt. Dat is precies genoeg om je hoofd bezig te houden, en er blijft weinig ruimte over om ondertussen als een dolle aan tien andere dingen te denken. Wat overblijft, is waar het op dat moment om gaat.
WAT JE OPVALT
Wat je onderweg opmerkt, zegt vaak iets over waar je hoofd zit. Ik ga er geen betekenis in leggen die er niet is, maar het is wel een goede aanleiding voor de volgende vraag.
TEKENEN IN HET ZAND
Soms wordt iets pas helder als je het voor je ziet. Dan trekken we met een stok een cirkel in het zand, of leggen we een paar takjes neer. Binnen de cirkel wat in jouw macht ligt, erbuiten wat niet. Of: jij, je bedrijf, dat ene project, de mensen om je heen, en hoe ver ze van elkaar af liggen. Geen opstelling met representanten, gewoon een schets op de grond. Na afloop vegen we hem uit.
Een ree op tien meter afstand, stil tussen de stammen. Dat hoort niet bij de sessie en ik kan het niet beloven. Maar het gebeurt, en het is meestal het moment waarop een gesprek een andere wending neemt.
Voor wie nog niet weet wat hij wil. Je weet dat er iets moet veranderen, maar nog niet wat. Je blijft rondjes denken, je twijfelt tussen een paar richtingen, of je weet vooral wat je niet meer wilt. Dan lopen we tot je weet waar je naartoe wilt. Nog harder nadenken achter een bureau levert dan meestal weinig op.
Voor wie even wil sparren. Over een idee, een gedachte of een besluit dat je wilt toetsen. Geen traject, geen zwaar gesprek in een spreekkamer: gewoon iemand die meeloopt, luistert en doorvraagt.
Voor wie beter denkt in beweging. Je kent het waarschijnlijk al: de oplossing voor iets komt niet achter je bureau maar tijdens het koken, onder de douche of op de fiets. Dan is stil blijven zitten om na te denken ongeveer de slechtste vorm die er is.
Voor wie een druk hoofd heeft. Met ADHD, of iets wat er verdacht veel op lijkt, heb je het hier vaak makkelijker. Niet omdat een wandeling iets geneest, maar omdat stilzitten en oogcontact precies twee dingen zijn die energie kosten die je liever aan het gesprek besteedt.
Voor wie de hele dag al binnen zit. Als je zevende gesprek van de dag ook weer een kamer met twee stoelen is, begin je moe aan iets waar je juist scherp voor moet zijn.
En voor wie nog nooit bij een coach is geweest. Naast iemand lopen is een veel kleinere stap dan tegenover iemand gaan zitten. Voor een deel van de mensen die dit lezen is dat de hele reden dat het wel lukt.
Wat niet werkt: lopen als je onderweg wilt kunnen aantekenen, of als je slecht ter been bent en het lopen zelf je aandacht opeist. Dan zitten we gewoon binnen. Dat is geen mindere vorm, het is een andere.
VERTREKPUNT
Een afgesproken plek in Bussum, aan de rand van de Bussummerheide. Je krijgt het adres bij de bevestiging, met waar je kunt parkeren. Vertrek vanaf station Bussum-Zuid is ook mogelijk.
DUUR
Vijfenzeventig minuten, van vertrek tot terug. Dat is vijfentwintig minuten langer dan een sessie binnen, en per minuut goedkoper.
TEMPO
Rustig wandeltempo, geschikt om in te praten. Geen sportief tempo, en geen hoogteverschil dat het vermelden waard is.
KLEDING
Kleding op het weer, en schoenen die nat en vies mogen worden. De hei is op sommige stukken zandig en na regen drassig.
HET WEER
Bij regen gaat het gewoon door; daar heb je een jas voor. Bij onweer, aanhoudende hevige regen of code geel of oranje verzetten we kosteloos, en dat beslis ik uiterlijk twee uur van tevoren zodat je niet voor niets rijdt. In de winter lopen we overdag: de hei is niet verlicht.
TARIEF
125 euro per sessie, ex btw (151,25 incl.). Zakelijk is dat aftrekbaar.
Zelfs als er sneeuw ligt, gaan we.
Dit is geen sportieve activiteit. We lopen om te kunnen denken, niet om ergens te komen. Er is geen afstand die gehaald moet worden en er wordt niets bijgehouden.
Het is ook geen natuurexcursie. Ik ken de meeste vogels niet bij naam en ga je niets over de hei vertellen wat je niet zelf kunt zien. De omgeving is hier het decor, niet het onderwerp.
En nee, we gaan geen bomen knuffelen. Zie je onderweg een mooie boom, dan mag je hem bewonderen. Verder laten we hem met rust.
En het is geen mindfulness-wandeling. We lopen niet zwijgend om in het moment te zijn; we lopen om een gesprek te voeren dat binnen moeilijker gaat. De stiltes onderweg hebben een functie en duren nooit lang.
Dan verandert de vraag. Je hoeft niet langer te onderzoeken waar je naartoe wilt. Nu moet je gaan. Daar sluit accountability op aan.
Bij wandelcoaching is de vraag: wat wil ik? Bij accountability: wat ga ik doen, en heb ik gedaan wat ik met mezelf heb afgesproken?
Je kunt ze los van elkaar gebruiken. Maar ontstaat er tijdens het wandelen een concreet doel en weet je dat de uitvoering lastig wordt, dan maken we meteen de volgende afspraak: hoe ga jij jezelf hier nu aan houden? Lees hoe accountability werkt →
De meeste mensen doen een wandeling om te kijken of dit iets voor ze is. Dat is een prima manier om te beginnen en je zit nergens aan vast.
Loopt er al een coachingstraject, dan kies je per sessie de vorm: in Bussum, in Amsterdam, online of wandelend. Een wandeling telt dan gewoon als een van de zes sessies, zonder meerprijs. Zit je in een accountability-traject, dan kan de maandelijkse verdiepingssessie wandelend. Ook daar verandert het tarief niet.
Voorwaarde is alleen dat je in Bussum kunt komen. Wandelcoaching is de enige vorm die niet online kan en niet in Amsterdam wordt aangeboden.
Bekijk alle vormen en tarieven · Lees hoe een accountability-traject werkt
Twijfel je of dit iets voor je is?
Dan is een wandeling de goedkoopste manier om daarachter te komen. Het kost je vijfenzeventig minuten en 125 euro, en verplicht verder tot niets. Wil je eerst even bellen, dan kan dat ook en kost dat niets.
Nee. Wandelen is juist bedoeld voor de fase waarin je nog niet precies weet waar je naartoe wilt. Je mag beginnen met “ik weet het even niet” of “ik weet alleen dat ik zo niet verder wil”.
Nee. We zijn buiten en gebruiken de omgeving als dat helpt. Verder maken we er niets mystieks van. Het zand is zand, een stok is een stok, een boom is een boom. Het interessante gebeurt bij jou.
Dan komen we er niet uit. Ik verkoop geen gegarandeerde openbaring. Mijn taak is je te helpen eerlijker en scherper naar je vraag te kijken. Het antwoord blijft van jou.
Bij (lichte) regen gaat het gewoon door; daar heb je immers een jas voor. Bij onweer, code geel of oranje of aanhoudende hevige regen verzet ik de afspraak, kosteloos, en dat laat ik uiterlijk twee uur van tevoren weten. Je rijdt dus nooit voor niets naar Bussum.
Zie jij het bij grensweer niet zitten, zeg het dan gerust. Ik beslis uiteindelijk of we gaan, maar ik hoor het liever vooraf dan dat je met tegenzin over de hei loopt. Zeg je binnen een dag af terwijl de wandeling doorgaat, dan geldt de gewone annuleringsregeling uit de algemene bepalingen.
Kun je anderhalf uur rustig wandelen zonder dat het lopen zelf je aandacht opeist, dan is het genoeg. De route is vlak en we gaan niet hard. Weet je niet of het lukt, zeg het dan van tevoren: dan kies ik een kortere route, of we doen de eerste keer binnen.
De route loopt over de rustigere delen van de hei en ik pas hem aan als het druk is. Komt er iemand aan, dan vallen we even stil; dat went sneller dan je denkt. Vind je het idee alleen al vervelend, dan is binnen een betere vorm. Er is geen prijs voor wie het buiten doet.
Eerlijk antwoord: voor een losse wandeling meestal niet, als je er meer dan een uur over doet. Wandelcoaching is de enige vorm die aan Bussum vastzit. Zit je verder weg, dan is online of Amsterdam praktischer, en dat werkt net zo goed. Kom je hier toch al voor je werk, dan is het een ander verhaal.
Dan lopen we door, of we gaan even zitten. Dat je onderweg iets voelt is geen probleem dat opgelost moet worden. Buiten is het bovendien makkelijker te hebben dan tegenover iemand aan een tafel, en dat is een van de redenen dat deze vorm bestaat.
Liever niet. Een hond vraagt de hele wandeling een stukje van je aandacht, en die heb je zelf nodig. Lukt het echt niet anders, overleg het dan even van tevoren.
Ja, en dat gebeurt regelmatig. Een wandeling is voor veel mensen de eerste kennismaking; daarna wordt het een coachingstraject of een accountability-traject, waarin wandelen gewoon een van de vormen blijft. Andersom kan ook: losse wandelingen blijven doen wanneer het uitkomt.
